Ego versie 4.0

 

Je leest het goed, versie 4.0.

Dit is de 4e keer dat ik start met een blog over dit onderwerp. Maar sjongejonge, ik vind het zó’n lastig onderwerp dat ik steeds wis en weer opnieuw begin. Hoe houd ik deze blog des Krista’s? Het viel me echt niet mee dit keer, het ego lijkt groots en ongrijpbaar.

Het woord heeft een negatieve nasmaak. ‘Een groot ego hebben, je ego is gekrenkt, je bent een egoïstische eikel’, zijn nou niet echt oneliners die je zegt op de eerste date.

Maar juist weten wat je ego is, en waarom het dingen doet zoals het doet, schept meer begrip en geduld voor jezelf. Dus laat ik meteen de angel eruit halen. Ik zie het ego niet als de duivel himself. Ik zie het meer als een kleuter met moodswings. Het ego wil ergens het beste voor jou, al doet ie het soms wat onhandig.

  

In Jip en Janneke taal

 

In den beginne was er geen ego. Je wordt namelijk geboren zonder, als een frisgroen lenteblaadje, gelukzalig verweven met je omgeving. Maar ergens tussen het 1e en 2e levensjaar van dit groene blaadje ontwikkelt de ‘ik’ zich. Welkom ego.

Het ego groeit, als het kind groeit’, zegt Osho.

De ontdekking van de ‘ik’ komt door het besef dat er ook nog een ‘jij’ is. En als extraatje daarbij direct ook het besef dat de ander bij je weg kan gaan, en dat is een levensbedreigend gegeven voor een hulpeloos kind.

 

‘Je natuurlijke spontaniteit wordt afgewezen en je moet leren te voldoen aan voorwaarden’, schrijft Jan Geurtz in zijn boek ‘Verslaafd aan liefde.’

 

(Ik ben er nog ondersteboven van dit boek.)

 

Kinderen leren vanaf dit moment dat ze met bepaald gedrag succes hebben. Dat het aandacht, liefde, waardering of bewondering oplevert. Alles waar het ego heel lekker op gaat.

Afhankelijk van de omgeving vindt ieder kind zijn eigen methode: de een gaat zoet en stil spelen, zodat hij niemand tot last is. De ander speelt de clown en weer een ander gaat op school keihard zijn best doen om de oogappel te worden.

 

Onze strategische ik

 

Op deze manier ontwikkelt zich de ‘strategische ik’. Kort gezegd: het deel van ons dat de wijde wereld ingaat om succes, liefde, erkenning en acceptatie te scoren. Eigenlijk als een soort suikerverslaafde, iedere keer als de verlangens van het ego worden bevredigd krijg je een lekker gevoel. 

Strategieën die werken, zijn belonend en worden dus herhaald. En nu komt het verneukeratieve: Al gauw wordt dit gedrag onze 2e natuur en eenmaal volwassen weten we niet beter. We kijken door de gekleurde bril van ons ego en beseffen vaak niet eens meer dat we deze ophebben.

Je kunt je voorstellen dat geen enkele ego- bril hetzelfde is. Iedereen leeft in zijn eigen ego bubbel. In zijn waarheid, met zijn overtuigingen.

 

Het ego als blok aan je been

 

Het ego kan een enorme etterbak zijn. Vooral als 1 van je gevoeligheden wordt aangeraakt. Tijdens een conflict, als je onrecht wordt aangedaan of als je gekwetst wordt, allemaal momenten dat je ego automatisch voor je in de bres springt. “Doe iets! Je kan dit toch niet laten gebeuren! Hoe durven ze!”

Maar ook de hoeveelheid likes op je Instagram-foto, het complimentje van je werkgever, een leuke man die met je flirt. We hebben ons ooit aangeleerd je eigenwaarde aan anderen uit te besteden. En dat besef is best een lifechanger.

Het ego wordt gestreeld, of je ego wordt gekrenkt. Het wil dat er van je gehouden wordt, dat jij bijzonder bent, dat jij van waarde bent in deze competitieve maatschappij.

 

Conclusie

  

Je ego is niet je vijand, het is een deel van jou en zal altijd aan je zijde staan. Maar je kan ‘m wel van zijn directeursstoel halen, het minder macht geven. Er zit namelijk veel meer in jou. Het helpt om in situaties waarbij je geraakt wordt, even uit te kunnen zoomen en er met een afstandje naar te kijken.

Als een moeder naar haar kleuter, vol liefde maar met enige sturing. Het soms even vermanend toespreken of in de hoek zetten voor een time out. Maar je kan het ook een dikke knuffel geven of een aai over de bol.

Dus als ik steeds op Instagram kijk hoeveel likes ik al heb op mijn foto.
Blij ben met een compliment van die persoon die ik zo ontzettend bewonder.
Of jaloezie voel voor die nog leukere andere succesvolle coach, glimlach ik:
‘Ah, hoi ego, leuk dat je er bent.’ Al is het soms als een boer met kiespijn. 

 

 

 

Liefs Krista

Volg mij op Instagram voor je wekelijkse dosis inspiratie!